به گاه ِ بازتاب دیده ها ، تلاش های جهدگونه را نادیدن ، ظلم است و چشم فروبستن بر ناکرده ها ، خارج از انصاف.

 و غرض  .... نگاهی گذرا بر عملکرد مدعیان اصلاحات در شورای شهر اهواز و ضرورت احتراز از شعار و تمسک به شعور.

پیروزی اصلاحات زمانی محقق می شود که افراد ، شخصیت ها و گروه ها رفتاری اصلاح طلبانه داشته باشند و به صِرف لفظ اصلاحات و احتراز از عمل ، خود را غافل نمودن است و عده ای را فریفتن. آدم های ناشناخته و دست چندمی که در هر کوی و برزنی منادی اصلاحات اند و خود را به این جریان چسبانده اند تا بر موج اش چنگی بر مناصب شهری بزنند ، بزرگترین صدمات را بر پیکره اصول و ارزش های اصلاحات وارد آورده اند و می آورند.

نمود عینی اش ، ورود این گونه مدعیان به شورای شهر اهواز و تقلیل همه چیز به سیاست آن هم در معنای محدود و رنگ باختن نگاه اجتماعی و فرهنگی در گرماگرم سهم خواهی و کج اندیشی اکثریتی و هیاهوی اقلیتی و نتیجه اش ، ماراتن فرسایشی چندین ماه و زادِ شهردار فرمایشی و برافراشته شدن پرچم تشتت و بالطبع ، نابسامانی در سیمای شهر و رنجش از جریان کوچک شده اصلاحات در شوراست ؛ شورایی که انتظاراتی فراتر از سکون و انفعال چه از لحاظ تشکیلاتی و چه از منظر خدماتی از آن می رفت.

با چنین رویکردی ، متاسفانه باید گفت نهاد شورا که بهترین مکان برای نمایاندن عملگرایی اصلاح طلبان می توانست باشد به علت عملکرد های ضعیف مدعیانش ، بدل به محلی برای پیشبرد آمال های شخصی شده و اجماع و وفاق جای خود را به تنگ نظری داده است.

و چنین است که مدعیان اصلاحات در شورای شهر اهواز آفتی می شوند برای اصلاحات.