چادرنشینان عهد نفت !

اینجا اهواز است ؛ در سده نفت . نزدیک دو سال ، پل سوم  اهواز، مامن خانواده ای است رها شده از خرمشهر / زخم دیده جنگ تحمیلی...

 جلال آل احمد سال ها پیش در سفر به خارک  با دیدن صناعات غربی و زندگی شرقی عهد نفت ، چنین می نویسد:

تن لاغر اقتصاد عهد دقیانوسی مملکت ما سال هاست مجبور به تحمل سر بزرگ عاریه ای است که صنعت نفت است و به دست ما نیست و به خاطر ما نمی گردد. گرچه علف ستور هم که غرض دهقان نیست به تبع حاصل آید !.... براین  سر بزرگ عاریه اکنون دستی دراز و عجیب الخلقه افزوده اند با بازویی گشاده و در این همه ، راه  از بغل گوش مردمی می گذرد یا بهتر است بگویم از سر مردمی ، که هنوز به رسم بدایت خلق کوچ نشینند و نه در بند شهری و مسکنی و جویی و گورستانی .

 امروز ، در سده ی نفت ، صدها مرد و زن نه به رسم بدایت خلق بلکه از فقر و نداری در گوشه گوشه شهر و كوى و برزن تصویر آزار دهنده  و متضادی را به رخ هر رهگذری می کشانند ؛ تصویری از صنعت و فقر ، تصویری از چادر نشینان عهد نفت...