ای کاش ما هم به اندازه کودکان غزه مورد توجه بودیم

شايد خواندن اين نامه خالي از لطف نباشد و شاید مسوولان - مثل همیشه ! - پاسخ های قانع کننده ای برای وضعیت اسفناک این خانواده 6 نفره اهل باغملک که زندگی شان تباه شده ، داشته باشند.

" ما فرزندان یک خانواده شش نفری ساکن روستای بارانگرد از توابع شهرستان باغملک در سانحه ای به دلیل بی احتیاطی و ندانم کاری کارگران شرکت آب و فاضلاب منطقه که موجب شکستگی لوله گاز شدند ، شاهد خاکستر شدن خانه و کاشانه خود بودیم.
در این حادثه مادر و پنج فرزند دچار سوختگی شدیم که اهالی روستا برای ، ما را به اهواز فرستادند و در بیمارستان طالقانی اهواز بستری شدیم.
مادر ، دو خواهر و یک برادر ما زیر نظر پزشکان بیمارستان سوانح و سوختگی اهواز بودند و دو برادر دیگر که یکی 3 ساله و دیگری 12 ساله بودند به دلیل سوختگی کم در بیمارستام ایذه درمان شدند.
چند روز بعد از این حادثه ، مادرمان به علت سطح سوختگی بالا فوت کرد و ما 5 فرزند که دست روزگار پدرمان هم گرفته ، تنهای تنها ماندیم و هیچ سرپناه و امیدی برای ادامه زندگی نداریم.
مدیران شرکت آب و فاضلاب و شرکت گاز در روز حادثه برای بازدید محل آمدند و دیگر از آنها خبری نشد .
با توجه به اینکه ما از لحاظ مالی در شرایط بسیار سختی هستیم ، هیچ وکیلی حاضر به پذیرش وکالت ما نشد. از آنجایی که توان پرداخت هیچ یک از هزینه های بیمارستان را نداریم برای مرخص شدن خواهرم بیمارستان طالقانی اهواز 250 هزار تومان مطالبه کرد تا از بیمارستان مرخص شد .

از شما درخواست داریم شکواییه ما را به گوش مسئولانی که ندای خدمتگزاری و کمک به مسئولان را سر می دهند ، برسانید تا شاید مرهمی باشد بر زخم هایی که نه دست روزگار ، بلکه ندانم کاری مسئولین ما را به این روز سیاه کشانده است.
ای کاش ما هم به اندازه کودکان غزه مورد توجه مسئولین بودیم . ای کاش..."

فرزندان خانواده چراغی لیری